Mama Doet

Mama Doet Het Deze Keer Echt!

We hadden een fotosessie. Het werd tijd om een foto op de website te plaatsen, waarop ook Leontien duidelijk te zien was….Het was een geweldige dag! Wat hadden we een lol.

De eerste fotoselectie maakte ons ook dolgelukkig. Wat zagen we er leuk uit….

0v3a96280880

Een dag later kregen we van Gonnie Helfrich de originele – niet bijgesneden – foto’s te zien. Kijk en tel….onze onderkinnen haha. We lagen nog steeds op de grond van het lachen, omdat we gewoon echt wel varkens zijn. We houden enorm van eten. Niet voor niets staan de tafels bij onze workshops vol met chocolade, koekjes en andere suikerbommen. En het erge is vaak dat wij er het meest van snoepen. De eerste fotoselectie maakte ons ook dolgelukkig. Wat zagen we er leuk uit….

Mama Doet

Toch moest er wel wat gebeuren. Ik ben op mijn zwaarst ooit – zonder baby in de buik. En Leontien – alhoewel gezegend met een goed stel benen – vindt vooral de onderkinnen ergerlijk. Tegelijkertijd werden we benaderd door onze Mama van Goud Evy. Ze had een wild idee. Of we geen lijnprogramma op konden zetten voor onze Mama Doeters. Leek ons een puik plan! Samen met de voorstellen van Evy gingen we aan de slag. En met trots bieden we vanaf nu ons Mama Doet Het Deze Keer Echt Programma aan! Wij gaan voor een gewichtsverlies van 6 kilo in 3 maanden. En aangezien we allebei de ruggengraat van een amoebe hebben, zoeken we daar natuurlijk hulp bij. In drie maanden en 6 bijeenkomsten, gegeven door professionals op het gebied van voeding, beweging en ‘mindset’, gaan we met z’n allen voor een lekker lijf voor op het strand (nu moeten we hierbij wel vermelden dat we zelf waarschijnlijk nog steeds niet een heel lekker slank lijf hebben dan, maar toch zeker een lekker zacht lijf met rondingen).

Doen jullie mee? Wij staan te trappelen! En natuurlijk houden we jullie, en jullie hopelijk ook ons, op de hoogte van onze voortgang. Daarvoor m aken we een speciale besloten Facebookgroep aan.

We wensen jullie (en onszelf) heel veel succes!!

 

 

 

 

 

 

Blog De Fotosessie

We wisten het al een tijdje: een nieuwe foto voor de website zou niet misstaan. Zeker omdat op de huidige foto een wazige Leontien te zien was en een nogal op de voorgrond tredende Sophie. Niet helemaal zoals we werken. Gelukkig kwamen we in contact met Gonnie en op vrijdag 17 maart zouden we eindelijk nieuwe foto’s gaan schieten.

Natuurlijk ging er wel wat voorbereiding aan vooraf. Wenkbrauwen moesten tot normale proporties worden bijgeknipt, de teint van onze huid moest in een week van lijkbleek naar gezond bruin en onze grijze haren werden voorzien van een blonde dan wel donkere coating.

Eigenlijk was het helemaal voor elkaar, zou je denken. Tja, maar dan ben je ook nog moeder. De kinderen van Leontien waren wakker tot 5 uur ’s nachts. Die van Sophie waren wakker vanaf 5 uur. En het was ook nog eens niet de beste tijd van de maand.

Toch hadden we er natuurlijk wel zin in. De dag ervoor hadden we helaas zonder erbij na te denken een schokkende hoeveelheid chocolade tot ons genomen. Maar ach, dat zou toch niet te zien zijn op de foto’s?

Toegegeven: Gonnie haalde er alles uit. Maar toen haar eerste vraag was of we elkaar vast wilden pakken, kregen we allebei een paniekaanval. We zijn niet zo van het vastpakken. We slaan elkaar op de schouders, doen een high five of beuken elkaar aan de kant als we blij zijn (en Sophie slaat Leontien nog wel eens een blauwe arm van enthousiasme), maar knuffelen? Nee! Gatver!

We hadden wel veel lol. Ontzettend veel lol. Om de twee minuten lagen we op de grond (letterlijk) van het lachen. Het werden dus ook hele vrolijke foto’s. En wat we nog het mooiste vonden, was de genegenheid die we voor elkaar voelen en dat deze duidelijk te zien was op de foto’s.

We zagen ook andere dingen op de foto. Zoals drie onderkinnen en een bolle toet. Sophie merkte verschrikt op dat haar ene oog hing – wat vermoeidheid al niet met je doet. Eén foto deed ‘t ‘m. Die werd bijgesneden door Gonnie en toen we het origineel zagen, lagen we wederom op de grond van het lachen. Gonnie had namelijk keurig drie onderkinnen van de foto gesneden. Wat een varkens zijn we toch, lachten we tegen elkaar.

Dus nu gaan we sporten. Want we kunnen nog wel zo dol op eten zijn, drie onderkinnen gaat ons te ver. Eén is meer dan genoeg. We hebben onszelf al aangemeld, zodat we er niet onderuit kunnen en hebben boterhammen zonder dikke laag chocoladepasta op.

Qua lijnen hebben we allebei de ruggengraat van een amoebe, dus we zullen zien. Wie weet komen er ooit foto’s zonder onderkin. We doen ons best…